Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα σιωπή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα σιωπή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 27 Ιουλίου 2017

Κι η αμυγδαλιά άνθισε...

Νιώθω να μιλώ με τον Θεό.
Όπως κι αυτός είσαι παντού εδώ γύρω,
στα σύννεφα, στη θάλασσα, στους δρόμους,
στον αέρα που αναπνέω,
στα βλέμματα των περαστικών,
στα τραγούδια που ακούω,
στα όνειρα που βλέπω,
στο ποτό που πίνω, 
στα μηνύματα του τηλεφώνου,
στις σιωπές της σελήνης.
Και η αμυγδαλιά άνθισε, 
όταν την ρώτησαν τι είναι αγάπη,
τι είναι Θεός.
Έτσι ανθίζω κι εγώ,
όταν σε σκέφτομαι. 
Α.Φ.

“Lovers don’t finally meet somewhere. They’re in each other all along.”
RUMI

Σάββατο 17 Οκτωβρίου 2015

Αρχαία μυστικά.

Ήρεμα, ατάραχα, ακύμαντα νερά
Ένιωθα μέσα τους να καθρεφτίζεσαι
Μ' ακολουθούσε η σκιά σου
Λίμνες συγκοινωνούντα δοχεία
κρύβουν καλά τα αρχαία μυστικά τους
όπως τα κρύβεις κι εσύ.

Κοίτα το καθρέφτισμα των λιμνών
Θαύμασε το παιχνίδισμα των νερών
και σώπασε...

Α.Φ.





Τρίτη 24 Φεβρουαρίου 2015

Αγκαλιάζεις τη σιωπή

Πάλι είδες τον εαυτό σου να πέφτει στην άβυσσο
Πόσο πόνο και πόσα σκοτάδια κουβαλάς
Μες στο πένθος της ψυχής σου
ξεμυτάει ένα κλαδάκι αμυγδαλιάς
Τ' αγκαλιάζεις και τα δύο
και το φως και τα σκοτάδια σου
Πορεύεσαι και με τα δύο
Αρχίζεις να συμπαθείς τον εαυτό σου
Τα αγκαλιάζεις όλα όσα σε πονάνε
αλλά δεν χρειάζεται να τα κουβαλάς
μια ζωή μαζί σου
Τα δέχεσαι και τα αφήνεις να περάσουν
σαν τη μπόρα, σαν το λιοπύρι
Εσύ συνεχίζεις το ταξίδι
Δεν είσαι ούτε η μπόρα ούτε το λιοπύρι
Αγκαλιάζεις τη σιωπή
τη γιορτή του πόνου και της χαράς.

Α.Φ.

Πέμπτη 21 Αυγούστου 2014

Απαγορευμένα Λόγια



Κάποια πράγματα μπορεί και να μην ειπωθούν ποτέ 
Σαν τα ευκόλως εννοούμενα που παραλείπονται...
Χρυσαφένια η σιωπή και εκκωφαντική 
Καταπίνει τις λέξεις και γίνονται κόμπος στο λαιμό:
"Δεν το φανταζόμουνα ότι θα μου έλειπες τόσο"

«Δεν το περίμενα ότι θα σε ποθούσα τόσο..."
"Πόσες φορές δεν έκλαψα για σένα..."

Χρυσαφένια η σιωπή σαν κεραυνός εν αιθρία,
για μια στιγμή φωτίζει τα λόγια που δεν λέγονται 
κι ύστερα τα καταποντίζει στα βάθη του ωκεανού 
του πόθου και της λησμονιάς.

Ανακτόρια Φιλιππίδου


Πέμπτη 25 Ιουλίου 2013

Αγγίζοντας τις σιωπές του καλοκαιριού

Θερισμένα χωράφια
ξεραμένη γη
απέραντο γαλάζιο
τριζόνια και τζιτζίκια
ιδρώτας
κορίτσια στον ήλιο

Aκούω την αγάπη
ακούω τη μοναξιά
αγγίζω τη σιωπή....
Α.Φ.


Σάββατο 19 Ιανουαρίου 2013