Ακούω την ανάσα σου

Ακούω τη βροχή

κι είναι σαν να ακούω την ανάσα σου

Μεταφέρομαι χιλιάδες μίλια μακριά

κάτω από το λονδρέζικο ουρανό

που σε σκεπάζει

Μπαίνω στο δωμάτιό σου

μα να σ' αγγίξω δεν μπορώ

Παράξενο θαλασσινό

καλοκαίρι της ζωής μου

μες στο καταχείμωνο!

Μέρες μου αλκυονίδες

ολάνθιστο τριανταφυλλάκι

πώς φύτρωσες μες στη καρδιά μου!

Α.Φ.

Κι η αμυγδαλιά άνθισε...

Νιώθω να μιλώ με τον Θεό.
Όπως κι αυτός είσαι παντού εδώ γύρω,
στα σύννεφα, στη θάλασσα, στους δρόμους,
στον αέρα που αναπνέω,
στα βλέμματα των περαστικών,
στα τραγούδια που ακούω,
στα όνειρα που βλέπω,
στο ποτό που πίνω, 
στα μηνύματα του τηλεφώνου,
στις σιωπές της σελήνης.
Και η αμυγδαλιά άνθισε, 
όταν την ρώτησαν τι είναι αγάπη,
τι είναι Θεός.
Έτσι ανθίζω κι εγώ,
όταν σε σκέφτομαι. 
Α.Φ.

“Lovers don’t finally meet somewhere. They’re in each other all along.”
RUMI

Lhasang, Taming power of the small

Today, let us attend to small things.

Look at a child's face and smile.

Watch a bird fly into the autumn sky. 

Feel sadness.

Walk over the broken leaves.

Μάρκος Μέσκος, "Το Αντίο"

"Το αντίο" 

Φύλλο ξερόφυλλο σαν πεταλούδα φθινοπωρινή πέφτοντας νανουρίζεται - στο καλό! στο καλό!

Ήταν δικό σου το αντίο τύχη 

και μοίρα και ειμαρμένη λέξη 

που κουδουνίζει σαν κάτι άλλο 

φύλλο φυλλαράκι γνωστό από τα παλιά 

όχι ζούδι νεκρό μα προσδοκία 

λευκής νιφάδας στο μέτωπό σου τώρα 

που έγινες σιωπή και ποίημα και σκοτάδι 

έγινες δύσβατο φως καθώς θερίζει την αιώνια ματαιότητα 

Απόσπασμα από "Τα Ποιήματα της Σκάλας" του Μάρκου Μέσκου

Γιώργος Σεφέρης, Σχέδια για ένα καλοκαίρι

Άνθη της πέτρας μπροστά στην πράσινη θάλασσα
με φλέβες που μου θύμιζαν άλλες αγάπες
γυαλίζοντας στ' αργό ψιχάλισμα,
άνθη της πέτρας φυσιογνωμίες
που ήρθαν όταν κανένας δε μιλούσε και μου μίλησαν
που μ' άφησαν να τις αγγίξω ύστερ' απ' τη σιωπή
μέσα σε πεύκα σε πικροδάφνες και σε πλατάνια.


(από τα Ποιήματα, Ίκαρος 1974)

Απόκρια

καταραμένη άνοιξη
σε μένα βρήκες να ντυθείς
ανέραστος χειμώνας

K.X.

Εποχές

Άγριο τ' αγέρι
Η βροχή σαρώνει στο πέρασμά της
Πώς μπορείς να ανθίσεις μέσα στο καταχείμωνο;

Ανακτόρια Φ.