Ακούω την ανάσα σου

Ακούω τη βροχή

κι είναι σαν να ακούω την ανάσα σου

Μεταφέρομαι χιλιάδες μίλια μακριά

κάτω από το λονδρέζικο ουρανό

που σε σκεπάζει

Μπαίνω στο δωμάτιό σου

μα να σ' αγγίξω δεν μπορώ

Παράξενο θαλασσινό

καλοκαίρι της ζωής μου

μες στο καταχείμωνο!

Μέρες μου αλκυονίδες

ολάνθιστο τριανταφυλλάκι

πώς φύτρωσες μες στη καρδιά μου!

Α.Φ.

Λονδίνο, 10-1-2018

Θυμήθηκα πόσο πολύ μου αρέσει να περπατάω σήμερα και κατάλαβα και πόσο μου έλειψε. Στην Ξάνθη η ευκολία του αυτοκινήτου και οι μικρές αποστάσεις δεν βοηθάνε. Ενώ υπάρχουν τόσο ωραιότερα μέρη να περπατήσω, νομίζω το αποφεύγω. Ενώ στο Λονδίνο, επειδή είναι αναγκαίο, είχα ξεχάσει ότι συγχρόνως είναι και απόλαυση. Είναι απόλαυση σου λέω! Σήμερα ξαναθυμήθηκα πόσο με ευχαριστεί να περπατώ σε γνωστούς και άγνωστους δρόμους. Να παρατηρώ τους ανθρώπους το περιβάλλον, τα ζώα , τη διαδρομή, όλα, ό,τι κινείται, ό,τι στέκεται ....!

Έφυγα από το σπίτι στις 8 και έφτασα Waterloo στις 11:30 λόγω καθυστερήσεων. Έχασα το πρώτο ραντεβού, αλλά είδα άλλα πέντε σπίτια και όλα ήταν ωραία και σε ωραίες περιοχές. Ήσυχες με πάρκα γύρω, δίπλα σε κανάλια με παπάκια, με πουλάκια να κελαηδάνε τριγύρω μέσα στο κρύο , στο βάθος φαινότανε οι κορυφές από τα γυάλινα θηρία του κέντρου ... Τόση πολλή φασαρία τόσο κοντά σε αυτά τα ήσυχα μέρη ... Πολύ περίεργο !

Είδα και κάτι περίεργα πουλιά. Ενα μαύρο με μεγάλο πορτοκαλί ράμφος στο Reading και ένα μπλε με λίγο πορτοκαλί στο Λονδίνο! Πολύ εξωτικό για τέτοια πόλη, νόμιζα ότι ήταν παπαγαλάκι που το έσκασε στην αρχή τόσο έντονο μπλε! Στο δεύτερο σπίτι που πήγα είδα ένα σκιουράκι με την ουρίτσα γυριστή και φουντωτή σαν αυτές τις στρόγγυλες βούρτσες που καθαρίζουν τις ψησταριές!  Μπορεί να είναι καλός οιωνός ....

Μετά σκεφτόμουν πόσο πολύ θα ήθελα να περπατούσαμε εδώ μαζί να έβλεπες ό,τι βλέπω και να πηγαίναμε παντού μαζί ... Και μετά σκεφτόμουν πόσο πολύ μου αρέσουν τα χείλη σου όταν με φιλάς είναι ζεστά και κολλάνε στα δικά μου τόσο ωραία ...

Α.Α.

Ειρήνη Καραγιαννίδου, STAY PUNK FOR EVER

Βγήκαν τα φεγγάρια του τρελού ανάποδα
Υπερπηδώντας τ’ αναρίθμητα στίφη
Όπως ένα καράβι πηδά χτυπώντας την πρύμνη του
στην κάννη ενός τανκ,
σε φούστα μεταγωγικού,
σε αλυσιδωτή αντίδραση αστραγάλου,
σε όλα εκείνα που μουσκεύουνε τη νύχτα όταν βγαίνει το φεγγάρι
όπως πάντα απ’ Ανατολή σε Δύση
και εν πάση περιπτώσει να μην πολυλογώ
σε άλλα λόγια − αφού
για δίστιχο το πήγαινα εξαρχής,


Τα κίτρινα τα μάτια σου
Βυθίζουν τάνκερ στην καρδιά μου.

Νικηφόρος Βρεττάκος, Η βροχή και το κρίνο

Οι τελευταίες μου λέξεις έχουν γίνει ένας κόμπος.

Όταν θάρθει το βράδυ, θα γίνουν βροχή.

Θα ποτίσω ένα κρίνο.

Κρατώ

από μνήμης το γέλιο σου. Θα υφάνω μ’ αυτό

στο κρίνο ένα φόρεμα.

Κι η αμυγδαλιά άνθισε...

Νιώθω να μιλώ με τον Θεό.
Όπως κι αυτός είσαι παντού εδώ γύρω,
στα σύννεφα, στη θάλασσα, στους δρόμους,
στον αέρα που αναπνέω,
στα βλέμματα των περαστικών,
στα τραγούδια που ακούω,
στα όνειρα που βλέπω,
στο ποτό που πίνω, 
στα μηνύματα του τηλεφώνου,
στις σιωπές της σελήνης.
Και η αμυγδαλιά άνθισε, 
όταν την ρώτησαν τι είναι αγάπη,
τι είναι Θεός.
Έτσι ανθίζω κι εγώ,
όταν σε σκέφτομαι. 
Α.Φ.

“Lovers don’t finally meet somewhere. They’re in each other all along.”
RUMI

Loving Annabelle - Killing Me Softly

“For one human being to love another; that is perhaps the most difficult of all our tasks, the ultimate, the last test and proof, the work for which all other work is but preparation. I hold this to be the highest task for a bond between two people: that each protects the solitude of the other.
This is the miracle that happens every time to those who really love: the more they give, the more they possess.”

― Rainer Maria Rilke, Letters to a Young Poet

Ευ ζην

Life is not merely to be alive, but to be well.
Marcus Valerius Martial

Να εξαφανίσουμε το αβάσταχτο, να ελαττώσουμε τον πόνο, να καλύψουμε την ανάγκη και να πραγματοποιήσουμε το όνειρο. 
Νελ Νόντιγκς

Karin Boye, Yes, off course it hurts

YES, OF COURSE IT HURTS

Yes, of course it hurts when buds are breaking.
Why else would the springtime falter?
Why would all our ardent longing
bind itself in frozen, bitter pallor?
After all, the bud was covered all the winter.
What new thing is it that bursts and wears?
Yes, of course it hurts when buds are breaking,
hurts for that which grows
                         and that which bars.

Yes, it is hard when drops are falling.
Trembling with fear, and heavy hanging,
cleaving to the twig, and swelling, sliding -
weight draws them down, though they go on clinging.
Hard to be uncertain, afraid and divided,
hard to feel the depths attract and call,
yet sit fast and merely tremble -
hard to want to stay
                    and want to fall.

Then, when things are worst and nothing helps
the tree's buds break as in rejoicing,
then, when no fear holds back any longer,
down in glitter go the twig's drops plunging,
forget that they were frightened by the new,
forget their fear before the flight unfurled -
feel for a second their greatest safety,
rest in that trust
                   that creates the world.

Αντρέ Μπρετόν, Ελεύθερη Ένωση

Audrey Kawasaki, 'Mizuki' 35"x32" oil, graphite, and ink on wood

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΝΩΣΗ

Η γυναίκα μου με μαλλιά φωτιάς από ξύλα

Η γυναίκα μου με σκέψεις αστραπών της ζέστης

Με μέση κλεψύδρας

Η γυναίκα μου με μέση σβίδρας ανάμεσα στα δόντια της τίγρης

Η γυναίκα μου με στόμα κονκάρδας και ανθοδέσμης άστρων

μικρότερου μεγέθους

Με δόντια αποτυπώματα άσπρου ποντικιού πάνω στην άσπρη γη

Με γλώσσα κεχριμπαριού και γυαλιού τριμμένου

Με γλώσσα μαχαιρωμένου αντίδωρου

Με γλώσσα κούκλας που ανοιγοκλείνει τα μάτια της

Με γλώσσα πέτρας απίστευτης

Η γυναίκα μου με ματόκλαδα όρθιες γραμμούλες παιδικής γραφής

Με φρύδια περίγυρου φωλιάς χελιδονιού

Η γυναίκα μου με κροτάφους σχιστόλιθου στέγης θερμοκηπίου

Κι άχνας στα παράθυρα

Η γυναίκα μου με ώμους σαμπάνιας

Και κρήνης με κεφάλια δελφινιών κάτω από τον πάγο

Η γυναίκα μου με καρπούς χεριών από σπίρτα

Η γυναίκα μου με δάχτυλα τύχης και καρδιάς άσσου κούπα

Με δάχτυλα θερισμένου σταχυού

Η γυναίκα μου με μασχάλες τριχώματος του κουναβιού και καρπών οξιάς

Της νύχτας του Αϊ-Γιαννιού

Της αγριομυρτιάς και φωλιάς σκαλαριών

Με μπράτσα του αφρού της θάλασσας και του υδροφράγματος

Και μείγματος σταριού και μύλου

Η γυναίκα μου με γάμπες βεγγαλικού

Με κινήσεις ωρολογιακές κι απελπισίας

Η γυναίκα μου με γάμπες από μεδούλι της ακτέας

Η γυναίκα μου με πόδια αρχικά ονομάτων

Με πόδια εσμού κλειδιών με πόδια καλφάδων που πίνουν

Η γυναίκα μου με λαιμό μαργαριταριού αλεσμένου κριθαριού

Η γυναίκα μου με λαιμό χρυσής κοιλάδας

Και συναντήσεων μέσα στην ίδια την κοίτη του χειμάρρου

Με στήθια της νύχτας

Η γυναίκα μου με στήθια θαλασσινής φωλιάς του τυφλοπόντικα

Η γυναίκα μου με στήθια χοάνης για ρουμπίνια

Με στήθια φάσματος του ρόδου κάτω απ' τη δροσιά

Η γυναίκα μου με κοιλιά βεντάλιας των ημερών όταν ξεδιπλώνεται

Με κοιλιά γιγάντιο νύχι γαμψό

Η γυναίκα μου με ράχη πουλιού που φεύγει κατακόρυφα

Με πλάτη υδράργυρου

Με πλάτη φωτός

Με σβέρκο πέτρας στρογγυλεμένης και κιμωλίας βρεμένης

Και πεσίματος του ποτηριού που μόλις ήπιαμε

Η γυναίκα μου με γοφούς μικρού πλοίου

Η γυναίκα μου με γοφούς πολυελαίου και με φτερά σαΐτας

Και με μίσχους φτερών άσπρου παγονιού

Και ζυγαριάς ανευαίσθητης

Η γυναίκα μου με γλουτούς από αμμόπετρα και αμίαντο

Η γυναίκα μου με γλουτούς ράχης του κύκνου

Η γυναίκα μου με γλουτούς της άνοιξης

Με αιδοίο γλαδιόλας

Η γυναίκα μου με αιδοίο φλέβας χρυσού κι ορνιθορύγχου

Η γυναίκα μου με αιδοίο φύκια και καραμέλες του παλιού καιρού

Η γυναίκα μου με αιδοίο καθρέφτη

Η γυναίκα μου με τα μάτια της γεμάτα δάκρυα

Με μάτια μενεξεδιάς πανοπλίας και μαγνητισμένης βελόνας

Η γυναίκα μου με μάτια σαβάνας

Η γυναίκα μου με μάτια νερού για να πίνεις στη φυλακή

Η γυναίκα μου με μάτια του ξύλου πάντα κάτω από τον πέλεκυ

Με μάτια στο ύψος του νερού στο ύψος του αέρα της γης και της φωτιάς.



μτφρ. Νάνος Βαλαωρίτης
Από το βιβλίο: Χριστόφορος Λιοντάκης, «Ανθολογία Γαλλικής Ποίησης. Από τον Μπωντλαίρ ώς τις μέρες μας», Καστανιώτης, 2000.

tantric song

Here in this body are the sacred rivers;

here are the sun and moon, 

as well as all the pilgrimage places. 

I have not encountered another temple

as blishful as my own body.

TANTRIC SONG

SheriD Wilson, Write a poem

When you sit down to write a poem
Do not write a poem
Let the poem write itself 

Εμ. Ντίκινσον, Αν μπορώ

Αν μπορώ να σταματήσω
μια καρδιά που πάει να σπάσει
Δεν θα ζήσω μάταια.
Αν μπορώ να απαλύνω
μιας ζωής την Οδύνη
Ή ηρεμήσω άλλου τον Πόνο
Ή να βοηθήσω
ένα μισολιπόθυμο Κοκκινολαίμη
Να μπει ξανά μες στη Φωλιά του
Δεν θα ζήσω μάταια.

Νικηφόρος Βρεττάκος, Ο αγρός των λέξεων

Όπως η μέλισσα γύρω από ένα άγριο λουλούδι,

όμοια κ’ εγώ τριγυρίζω διαρκώς γύρω απ’ τη λέξη.

Ευχαριστώ τις μακριές σειρές των προγόνων, 

που δούλεψαν τη φωνή,την τεμαχίσαν σε κρίκους, 

την κάμαν νοήματα, τη σφυρηλάτησαν 

όπως το χρυσάφι οι μεταλλουργοί 

κ’ έγινε Όμηροι, Αισχύλοι, Ευαγγέλια κι άλλα κοσμήματα.

Με το νήμα των λέξεων, αυτόν το χρυσό του χρυσού, 

που βγαίνει απ’ τα βάθη της καρδιάς μου, 

συνδέομαι συμμετέχω στον κόσμο.

Σκεφτείτε:Είπα και έγραψα «Αγαπώ».

Οδ. Ελύτης, [Τα κορίτσια]

Τα κορίτσια η πόα της ουτοπίας

τα κορίτσια οι παραπλανημένες Πλειάδες

τα κορίτσια τ’ Αγγεία των Μυστηρίων

τα γεμάτα ως πάνω και τ’ απύθμενα

Τα στυφά στο σκοτάδι και όμως θαύμα

τα γραμμένα στο φως και όμως μαυρίλα

τα στραμμένα επάνω τους όπως οι φάροι

τα ηλιοβόρα και τα σεληνοβάμονα

Η Έρση, η Μυρτώ, η Μαρίνα

Η Ελένη, η Ρωξάνη, η Φωτεινή

Η Άννα, η Αλεξάνδρα, η Κύνθια 

Απόσπασμα από το "ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ"

Τριαντάφυλλο στο στόμα

Προσπαθώ να πω το όνομά σου
και το τριαντάφυλλο
που μπερδεύεται στο στόμα μου
στάζει αίμα...

Α. Φ.

Σοφία Γιοβάνογλου, "Φυτολόγιον Νυκτερινόν ή Flora"

Σχιζάνδρα ἡ κινεζική ἤ Schisandra chinensis ἤ Five flavor berry
Ἐάν στή μνήμη Σας
μονάχη
θωπευτῶ

Οἱ ρῶγες μου
ἀναδίδουν
πέντε γεύσεις.

Πηγή: Ποιητικός Πυρήνας: Σοφία Γιοβάνογλου, "Φυτολόγιον Νυκτερινόν ή Flora.

ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ - Γραμμή Ψυχολογικής Στήριξης

ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ - Η 1η Πανελλήνιας Εμβέλειας Καμπάνια για την καταπολέμηση των διακρίσεων βάσει του σεξουαλικού προσανατολισμού και της ταυτότητας φύλου.

By Your Side - The first Nationwide LGBT Campaign for combating discrimination based on sexual orientation and gender identity.

Please share this with friends and loved ones!
Join the campaign: http://11528.gr/work/
The Program is based on and further evolves the 2011 program “We live just like you” (Ζούμε όπως εσύ), which was implemented by The General Secretariat for Youth of the Greek Ministry of Education, Research and Religious Affairs (2011-2013).
-------------------------------------------------------
Το ομώνυμο Πρόγραμμα αποτελεί συνέχιση και εξέλιξη του προγράμματος «Ζούμε όπως κι εσύ», που σχεδιάστηκε το 2010 και υλοποιήθηκε την περίοδο 2011-2013 από τη Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων και φιλοδοξεί να συμβάλλει στην αντιμετώπιση του έντονου προβλήματος των διακρίσεων βάσει του σεξουαλικού προσανατολισμού και της ταυτότητας φύλου και να αποτελέσει ένα ανάχωμα στο πρωτόγνωρο, ιδιαίτερα ανησυχητικό και διαρκώς αυξανόμενο φαινόμενο των ομοφοβικών/τρανsφοβικών επιθέσεων που καταγράφονται στη χώρα μας.

Στόχος της Καμπάνιας «ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ» είναι να εξοικειώσει την κοινή γνώμη με την έννοια της συντροφικότητας μεταξύ ανθρώπων του ίδιου φύλου, καθώς και να επικοινωνήσει στην ελληνική κοινωνία τα συναισθήματα αγάπης και έρωτα, την ανάγκη για αποδοχή από την οικογένεια και τους φίλους και τα χαρακτηριστικά της προοπτικής και της διάρκειας μίας σχέσης που είναι κοινά σε όλα τα ζευγάρια, ετερόφυλα και ομόφυλα. Αυτή άλλωστε, είναι εδώ και δεκαετίες μία πραγματικότητα για πολλά ομόφυλα ζευγάρια στη χώρα μας.

Το εγχείρημα αποτελεί επίσης μία προσπάθεια αύξησης της ορατότητας και του βαθμού αποδοχής των ΛΟΑΤΚΙ* συμπολιτών μας από όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας.

Η Καμπάνια "ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ", όπως κι η Γραμμή Ψυχολογικής Στήριξης "11528-ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ" υλοποιούνται στο πλαίσιο του Προγράμματος καταπολέμησης των διακρίσεων βάσει του σεξουαλικού προσανατολισμού και της ταυτότητας φύλου: Πρόληψη και Παρέμβαση.

To πρόγραμμα υλοποιείται με την αποκλειστική υποστήριξη του οργανισμού "αλληλεγγύη - Solidarity Now".

*λεσβίες, ομοφυλόφιλοι/γκέι, αμφί, τρανς, queer, intersex

Info: www.11528.gr
Contact us: diplasou@11528.gr

Αλέξανδρος Βαναργιώτης, Η μοίρα των τραίνων

RS Amynteo, Photo by Ritsa Litsa

Η μοίρα των τραίνων

να κόβουν αγκαλιές

να χωρίζουν φιλιά

σε κρύους σταθμούς

μετεπιβίβασης

Κι ύστερα

φεύγοντας

να σφυρίζουν

με έπαρση

στις αφύλακτες

διαβάσεις

για τα λάφυρα

άλλης μιας μέρας

Πάντα όμως ηττημένα

από τη μοναξιά τους

καθώς άδεια 

τη νύχτα 

θα συρθούν πάλι

στο σκοτεινό

αμαξοστάσιο

της θλίψης

Αλέξανδρος Βαναργιώτης

Lhasang, Taming power of the small

Today, let us attend to small things.

Look at a child's face and smile.

Watch a bird fly into the autumn sky. 

Feel sadness.

Walk over the broken leaves.